เซ็ง...

วันนี้เป็นวันพิเศษค่ะ เพราะเป็นวันเกิดของซือคุง เคะสุดน่ารักนั่นเอง(แต่ชอบแบบเมะมากกว่านะ)

เอาเป็นว่า ชอบทั้งซือเคะและเมะก็แล้วกัน(อีนี่ โลภมาก)

ขอให้ซือโมเอะแบบนี้นานๆ เก่งขึ้นๆ

และขอให้มีเคะในสังกัดบ้างก็ดีนะ กร๊าก

ไหนๆก็เป็นวันเกิดซือทั้งที ก็เลยแต่งฟิคฉลองวันเกิดซะเลย

เป็นฟิคเรื่องแรกที่แต่งให้รีบอร์นเลยค่ะ!!! หลังจากที่บ้ามาประมาณ 5 เดือนแล้ว...

ฟิคเรื่องนี้แต่งเพื่อสนองนี้ดคู่โปรดโดยเฉพาะค่ะ หาอ่านยากเหลือเกิน T^T แถมหาเรื่องที่โดนใจไม่ค่อยมีซะด้วยสิ เลยถือโอกาสแต่งเองซะเลย

-----------------------------------------------

Fic - I'm in your heart

Genre - S.Fic

Couple - 2727 [Hyper Tsuna x Tsuna]

Rate - NC-15

-----------------------------------------------

"ซาวาดะ วันนี้นายก็ยังได้ 0 คะแนนเหมือนเดิมนะ ให้ตายสิ" เสียงบ่นของอาจารย์ดังขึ้นเมื่อประกาศผลคะแนนของเด็กชายร่างบางซึ่งได้ฉายาว่า "เจ้าห่วย" เรียกเสียงหัวเราะของเพื่อนๆในชั้นเป็นอย่างดี ทำเอาเจ้าของฉายาได้แต่ยิ้มแห้งๆ รับผลสอบ แล้วเดินกลับไปที่โต๊ะของตัวเอง

 

"พวกแก กล้าหัวเราะรุ่นที่สิบเรอะ! อย่าหวังว่าจะได้รอดกลับบ้านไปเลย" ว่าที่มือขวาผู้หวังดีอย่าง โกคุเดระ ฮายาโตะ ลุกขึ้นจากที่นั่งพลางหยิบไดนาไมท์ออกมาเตรียมหาเรื่องเต็มที่ ทำเอาทุกคนที่อยู่ในห้องต่างปิดปากของตนเงียบ

 

"ฮะๆ นายเล่นดอกไม้ไฟอีกแล้วเหรอ โกคุเดระ น่าสนุกจัง ขอฉันเล่นด้วยคนสิ" ยามาโมโตะ ชายหนุ่มอารมณ์ดีถือโอกาสเป็นผู้ทำลายความเงียบคนแรก

 

"ไม่ใช่ดอกไม้ไฟเฟ้ย! เจ้าบ้าเบสบอล" เสียงตะคอกตอกกลับที่ดังกว่าเดิม ทำให้หลายๆคนถึงกับแสบแก้วหู

 

"จะ...ใจเย็นๆก่อนสิ โกคุเดระคุง!" การห้ามศึกจึงตกเป็นหน้าที่ของว่าที่วองโกเล่รุ่นที่สิบไปโดยปริยาย นอกจากเขาก็ไม่มีใครที่สามารถห้ามโกคุเดระได้อีกแล้ว "ถือว่าฉันขอร้องก็แล้วกันนะ" เสียงใสเอ่ยขึ้น น้ำเสียงขอร้องบ่งบอกถึงความเหนื่อยใจ ไม่ว่าจะเรื่องผลสอบ หรือเรื่องของเพื่อนสนิทที่เป็นห่วงเขาเกินเหตุ

 

"ถะ...ถ้ารุ่นที่สิบพูดแบบนั้นล่ะก็" เขาก็คงขัดความต้องการของรุ่นที่สิบไม่ได้ จึงได้แต่ยอมเก็บไดนาไมท์เข้าไปแต่โดยดี ห้องเรียนจึงกลับมาสงบได้อีกครั้งหนึ่ง...

 

ถ้าเป็นตัวเขาแต่ก่อน นี่คงจะเป็นชีวิตที่วุ่นวายที่สุดแน่ๆ แต่หากมาเทียบกับตอนนี้ เขากลับรู้สึกโชคดีเหลือเกิน ที่มีทั้งโกคุเดระ และยามาโมโตะเป็นเพื่อน และมันกลับกลายเป็นชีวิตอันแสนสงบสุขอย่างเหลือเชื่อ นับตั้งแต่วันที่แม่ของเขาจ้างครูสอนพิเศษมาที่บ้าน...

 

"กลับมาแล้วครับ" สึนะทักทายคนในบ้านอย่างเนือยๆเช่นทุกที นัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนดูเหนื่อยล้าจากกิจวัตรที่โรงเรียน ก่อนจะพาร่างหย่อนลงที่พื้นเพื่อถอดรองเท้าออก

 

"กลับมาแล้วเรอะ สึนะ" ทารกในชุดสูทสีดำเดินออกมาต้อนรับ พร้อมกิ้งก่าคู่ใจ "แกรู้หรือเปล่า ว่าวันนี้เป็นวันอะไร"

 

"วันอะไรล่ะ..." วันหยุดก็ไม่ใช่ จะวันหวยออก บ้านเขาก็ไม่ได้เล่นอยู่ดี... มันก็วันธรรมดานี่หว่า

 

เพียะ!

 

ก่อนที่จะได้คำตอบ ก็ได้รับการตบหน้าเป็นการตอบแทน

 

"โอ๊ย มาตบฉันทำไมน่ะรีบอร์น!" ร่างบางเริ่มตวาดทารกที่เป็นทั้งนักฆ่าและครูพิเศษเบื้องหน้าอย่างไม่กลัวตาย

 

"แกจะได้ตื่นไง แกจำไม่ได้จริงๆเหรอ ว่าวันนี้วันเกิดแกน่ะ" สิ้นคำพูด สึนะก็นึกขึ้นได้ทันที นี่เขาลืมวันลืมเวลา ลืมแม้กระทั่งวันเกิดตัวเองเชียวหรือนี่! จะว่าไป เมื่อวานก็เพิ่งจะฉลองวันเกิดให้รีบอร์นไปหยกๆนี่นะ แต่มาจัดงานวันเกิดให้เขาแบบนี้ มันไม่แปลกไปหน่อยเหรอ ก็ทุกทีดูเหมือนว่าจะจัดไปพร้อมกับวันเกิดของรีบอร์น(ซึ่งทุกคนเข้าใจเป็นว่าสึนะน้อยใจ)ด้วยเลยนี่นา...

 

"ทุกคนรอแกอยู่ รีบเข้าบ้านไปเร็วๆสิ" เมื่อสั่งเสร็จก็จัดการออกแรงถีบลูกศิษย์ของตนให้เข้าไปข้างในทันที เขาไม่อยากจะเสียเวลาในการรอกินอาหารซักเท่าไหร่

 

เมื่อสึนะเดินเข้ามาถึง ทุกคนก็ต่างเข้ามาร่วมแสดงความยินดี พร้อมกับกึ่งลากกึ่งฉุดร่างของเขาไปยังที่นั่ง ทำให้เขาไม่ทันได้สังเกตว่าภายในห้องนั้นถูกประดับประดาไปด้วยกล่องของขวัญที่แนบการ์ดข้อความอวยพรและสายรุ้งหลากสีมากมาย หลังจากนั้นไม่นาน งานเลี้ยงฉลองวันเกิดก็เริ่มขึ้น

 

"ทานนี่สิครับ พี่สึนะ" ฟูตะว่า พลางยื่นหมูรมควันมาให้

 

"ขอบใจนะ ฟูตะ" สึนะยิ้มพลางรับเนื้อหมูมาไว้ในจาน

 

"วะฮ่าๆๆ นี่เป็นของคุณแลมโบ้หมดเลย" เด็กชายชุดวัว เมื่อเห็นของที่ตนชอบ จึงคิดที่จะนำมากินคนเดียวไม่แบ่งใคร ซึ่งหลังจากนั้นไม่นาน อี้ผิง เด็กสาวชาวจีนก็เข้ามาห้ามและเริ่มทะเลาะกันอย่างเคย

 

"รุ่นที่สิบ ทานเยอะๆเลยนะครับ" ว่าไปพลางตักอาหารเข้าปาก เนื่องจากวันนี้พี่สาวของตนไม่อยู่ โกคุเดระจึงสามารถเข้ามาร่วมงานสังสรรค์ในครั้งนี้ได้

 

"ฮะๆ แม่ของนายนี่ทำอะไรก็อร่อยทุกอย่างเลยเนอะ" เขาว่ากันว่าพายุกับฝนเป็นของคู่กัน หากพายุเกิดขึ้นที่ใด ก็มักจะมีฝนตามมาด้วยเสมอ ไม่เว้นแม้แต่ตำแหน่งผู้พิทักษ์แห่งวองโกเล่ ทุกๆที่ที่มีโกคุเดระ ยามาโมโตะก็มักจะตามมาด้วยเสมอ นับว่าเป็นเรื่องปกติของสองคนนี้

 

"สึนะ น้ำหวานนี่ฉันซื้อมาให้แกโดยเฉพาะเลยนะ" รีบอร์นว่า พลางยกขวดน้ำหวานที่ว่าขึ้นมา

 

"นั่นมันน้ำอะไรน่ะ ฉันไม่เคยเห็นเลย" สึนะไม่ค่อยไว้ใจรีบอร์นซักเท่าไหร่ ก็หมอนี่น่ะชอบหาเรื่องมาให้เขาจัดการทุกที

 

"ช่างเถอะน่า ฉันอุตส่าห์ซื้อมาให้ แกก็รีบๆกินซะสิ" ไม่ว่าเปล่า คว้าเลออนที่กลายสภาพเป็นปืนคู่ใจยกขึ้นมาจ่อศีรษะของร่างบาง เป็นการบังคับว่า ถ้าไม่กิน แกตายแน่  สึนะเมื่อเห็นเช่นนั้นเลยต้องจำใจนำน้ำนั้นมาดื่ม โดยที่ยังไม่ทันจะได้รู้ด้วยซ้ำว่าน้ำนั้นเป็นน้ำอะไร

 

"หึ แล้วแกจะต้องขอบคุณฉัน ที่ทำให้แกมีโอกาส" รีบอร์นกล่าวเสียงเย็น พลางกระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์ ทำเอาร่างบางเริ่มใจไม่ดี... นี่สรุปแกให้ฉันกินน้ำอะไรฟะเนี่ย! แกแกล้งฉันอีกแล้วใช่มั้ย รีบอร์น!

 

หลังจากนั้นผ่านไปไม่ถึง 5 นาที สติของเขาก็เริ่มเลือนราง อาการปวดหัวเริ่มรุนแรงขึ้น ซึ่งคาดว่าคงเป็นผลจากน้ำประหลาดที่รีบอร์นเอามาให้ดื่มแน่ๆ ความง่วงเริ่มเข้ามาแทนที่ สึนะจึงตัดสินใจขอตัวทุกคนไปพักสายตาที่ห้องของตน

 

ทันทีที่เดินมาถึงเตียง ร่างของเขาก็ล้มลงทันที สติหลุดลอยไปไกลแสนไกล จนกระทั่งมารู้สึกตัวอีกที เมื่อสัมผัสได้ถึงสิ่งที่แนบประกบริมฝีปากลงมา

 

"อืม..." ร่างบางค่อยๆลืมตาขึ้นช้าๆ ยังมองเห็นอะไรไม่ค่อยชัดเจนเท่าไหร่ เห็นเป็นเพียงเงาลางๆของคนๆหนึ่งซึ่งกำลังคร่อมร่างของเขาอยู่

 

"ตื่นแล้วเหรอ สึนะโยชิ" เสียงคุ้นเคยเอ่ยขึ้นแผ่วเบา แต่ไม่ว่าจะนึกอย่างไร เขาก็จำไม่ได้ว่าเคยได้ยินเสียงนี้มาจากที่ไหน หรือเป็นเสียงของใคร รู้เพียงอย่างเดียวว่าคุ้นหู เสียง... เสียงของเขาเอง!?

 

นัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนเบิกโพลงด้วยความตกใจ ภาพที่อยู่เบื้องหน้าเริ่มปรากฏชัดขึ้นทุกขณะ ก็เห็นว่าเขากำลังสบประสานกับนัยน์ตาสีส้มทองสว่างไสว ซึ่งแฝงไปด้วยพลังอันมหาศาล ดวงหน้าซึ่งเหมือนกันกับเขาทุกประการ กำลังขยับยิ้มอย่างพอใจ ไฟดับเครื่องชนกลางหน้าผากช่วยเป็นแสงสว่างให้เขามองเห็นได้ชัดขึ้น มันเป็นภาพที่ทำให้ร่างบางถึงกับลืมหายใจไปชั่วขณะ

 

"ทะ...ทำไมฉันถึงได้" น้ำเสียงสั่นเครือบ่งบอกถึงอารมณ์อันหลากหลายที่สับสนอยู่ภายในใจ เหงื่อกาฬเริ่มผุดขึ้นมา "นะ...นายคือตัวฉันในโหมดไฮเปอร์!?"

 

"ตกใจล่ะสิ ฮึๆ" ร่างซึ่งคร่อมอยู่ขยับยิ้มกว้างขึ้น มือที่สวม X Glove ยกขึ้นมาสัมผัสไล้ไปตามใบหน้าของร่างบางเบื้องหน้า "งานนี้ต้องขอบคุณรีบอร์นอย่างที่หมอนั่นบอกแล้วล่ะ"

 

"ระ...เรื่องอะไรล่ะ" ความสับสนกำลังตีกันในหัว นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย ทำไมตัวเขาในโหมดไฮเปอร์ถึงได้มาอยู่ตรงหน้านี่ได้ล่ะ! แล้วเอามือมาลูบหน้าเขาทำไมกัน!

 

"เพราะน้ำหวานนั่นไงล่ะ สึนะโยชิ ทำให้ฉันมีตัวตนในความคิดของนายได้" สึนะในโหมดไฮเปอร์เอ่ย ก่อนจะประกบริมฝีปากกับร่างอีกร่างของเขาอย่างหนักหน่วง มอบสัมผัสอ่อนนุ่มหากแต่ร้อนแรงให้อีกฝ่ายได้เคลิ้มตาม

 

"อื้อ...." ฝ่ายที่เสียเปรียบกว่าเริ่มร้องครางออกมา  อุณหภูมิในร่างกายของเขาร้อนขึ้นเรื่อยๆ เช่นเดียวกับความรู้สึกบางอย่างที่ปรารถนา สติเริ่มหลุดลอยไปกับการกระทำเบื้องหน้า จนกระทั่งอีกฝ่ายถอนสัมผัสนั้นออกไปเสียดื้อๆ ทำเอาร่างบางแปลกใจ

 

"ที่จริง ฉันอยากจะทำอะไรกับนายมากกว่านี้น่ะนะ แต่มันไม่มีเวลาแล้ว" เสียงทุ้มเอ่ยพลางกลั้วหัวเราะในลำคอ ก่อนจะค่อยๆลุกขึ้น ให้ร่างเบื้องล่างได้หายใจทั่วท้องเป็นครั้งแรก

 

"ขึ้นมาสิ สึนะโยชิ" มือที่สวม X Glove ยื่นให้กับอีกร่าง สึนะกล้าๆกลัวๆอยู่นานก่อนจะยื่นมือออกไปรับ ร่างของเขาถูกดึงขึ้นก่อนจะมานอนอยู่ในอ้อมแขนของอีกฝ่าย

 

"นะ...นายทำอะไรน่ะ" ใบหน้าของร่างบางเริ่มขึ้นสีเรื่อ ไม่กล้าสบตากับอีกฝ่ายซึ่งกำลังมองมาทางเขา ให้ตายสิ นี่เขาน่าแกล้งถึงขนาดโดนตัวเองแกล้งเลยเหรอ ช่างเป็นชีวิตที่น่ารันทดอะไรเช่นนี้

 

"ดูสิ สึนะโยชิ" ร่างไฮเปอร์ทอดสายตาไปเบื้องหน้า ส่งผลให้ร่างที่อยู่ในอ้อมแขนของเขาหันไปตาม ภาพเบื้องหน้าของทั้งสองคือทุ่งดอกไม้หลากสีหลายชนิด แข่งกันส่งกลิ่นอันหอมหวน ผีเสื้อสีสันสวยงามบินไปหยุดดอกนี้ที ดอกนั้นที เพื่อดูดน้ำหวานและทำหน้าที่ผสมพันธุ์ให้ดอกไม้ เสียงนกร้องช่วยเป็นเพลงขับกล่อมสรรพชีวิตภายในทุ่งแห่งนี้ แสงอาทิตย์อ่อนๆช่วยขับให้ทุ่งแห่งนี้ดูเด่นยิ่งขึ้น เป็นทุ่งดอกไม้ที่สวยที่สุดเท่าที่สึนะเคยเห็นมา

 

"สวยไหม สึนะโยชิ" นัยน์ตาสีส้มทองฉายแววอ่อนโยนเมื่อมองไปยังคนที่อยู่ในอ้อมแขน พลางขยับยิ้มที่อ่อนโยนที่สุดชนิดที่ไม่เคยมีใครได้เห็นมาก่อน ซึ่งทำให้อีกร่างได้แต่เลี่ยงหันไปมองทางอื่นด้วยความเขินอาย ว่าแต่... ทำไมเขาต้องมาอายตัวเองด้วยเนี่ย!

 

"นะ...นายต้องการอะไรกันแน่" แม้ลังเล แต่ก็ถามคำถามในใจออกมา นัยน์ตาน้ำตาลอ่อนหลุบลงต่ำ

 

"เรื่องนั้นน่ะ..."ร่างสูงหยุดชะงักไปชั่วครู่ "นายเองก็น่าจะรู้ดีนี่" ก่อนจะช้อนคนที่อยู่ในอ้อมแขนขึ้นมากระซิบที่ข้างหู "ในเมื่อฉันกับนาย คือคนๆเดียวกัน"

 

คำพูดนั้นส่งผลให้ร่างบางหน้าแดงทันทีจากเดิมที่แดงอยู่แล้ว มือแกร่งจับใบหน้าหวานให้หันมาสบตากัน ก่อนที่ร่างไฮเปอร์จะประกบจูบอ่อนโยนกลางหน้าผากของอีกฝ่าย ทำเอาร่างบางอึ้งค้างไปชั่วครู่

 

"สุขสันต์วันเกิด สึนะโยชิ ทั้งหมดนี่คือของขวัญสำหรับนาย" เอ่ยเสร็จ จึงปล่อยร่างบางให้มายืนที่พื้นได้อีกครั้ง

 

"เวลาใกล้จะหมดแล้วล่ะ... แต่ฉันขอให้นายรู้ไว้เสมอว่า ฉันเกิดมาเพื่อปกป้องนาย ไม่ว่านายจะต้องการอะไรก็ตาม ฉันจะเป็นคนทำให้ความปรารถนาของนายเป็นจริงเอง นายกับฉันไม่มีวันแยกจากกันได้อีก เพราะร่างกายของฉัน ก็คือร่างกายของนาย" สึนะโหมดไฮเปอร์ดึงร่างบางเข้ามา มอบกอดอันอบอุ่นให้ "อย่าลืมซะล่ะ ว่าในใจของนายยังมีฉันอยู่ ซาวาดะ สึนะโยชิ"

 

"Ti amo..." ประโชคซึ่งแม้จะฟังไม่เข้าใจ แต่กลับทำให้ความรู้สึกบางอย่างในใจของเขาถูกเติมเต็มในส่วนที่ขาดหายไป ร่างบางยิ้มรับ ตอบรับกอดนั้น น้ำตาเริ่มไหลรินออกมาบดบังภาพเบื้องหน้า ก่อนที่รอบกายจะมืดสนิทอีกครั้งหนึ่ง

 

.........................................................

 

........................................

 

.........................

 

..................

 

......

 

"....นะ เฮ้ย สึนะ ตื่นได้แล้ว!" เสียงแหลมดังลอดผ่านโสตประสาทเข้ามา ส่งผลให้เขารู้สึกตัว

 

"รีบอร์น?" สึนะเอ่ยถาม อาการงงงวยยังคงครองอยู่ในสติ

 

"แกสลบไปจนงานเลี้ยงเลิก ฉันก็เลยขึ้นมานอน" รีบอร์นกล่าว พลางเดินไปยังที่นอนของตน ก่อนจะล้มตัวลงนอนเป่าลูกโป่งไม่ได้สติ

 

"เฮ้อ...จะว่าไปเราก็ยังไม่ได้อาบน้ำเลยนี่นา" ว่าแล้วก็ลุกขึ้นจัดแจงเตรียมตัวไปอาบน้ำ "หือ?" เมื่อก้มมองดูมือก็เห็นว่าเขาใส่ถุงมือไหมพรมสีขาว สลับกับสีแดงซึ่งถักขึ้นเป็นตัวเลข 27 อยู่ แล้วเขาใส่ตั้งแต่เมื่อไหร่กันเนี่ย ตอนขึ้นมาเขาจำไม่เห็นได้เลยว่าเอามันมาใส่ด้วย...

 

"อย่าลืมซะล่ะ ว่าในใจของนายยังมีฉันอยู่ ซาวาดะ สึนะโยชิ"ประโยคคำพูดหนึ่งแจ่มชัดขึ้นมาในหัว แต่ยามนึกถึงกลับทำให้รู้สึกอุ่นใจขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก มันจะใช่ความฝันแน่รึเปล่านะ

 

....ไม่แน่ว่าวันเกิดปีนี้ อาจจะเป็นวันเกิดที่เขามีความสุขที่สุดก็เป็นได้  

-END-

------------------------------------------------------------

เนื่องจากยังไม่เคยแต่ง เลยแต่งแบบมึนๆหน่อยค่ะ เรื่องก็เลยออกมาแบบมึนๆ OTL

เมื่อไหร่ซือTYL จะโผล่ออกมาเต็มๆตัวซะทีนะ อ๊าก อยากเห็น

ปล. HBD รีบอร์นกับ อ.อามาโนะ ย้อนหลัง 1 วันด้วยนะคะ

ปล2. Reborn Nerae!? พาร์ท 3 คาดว่าน่าจะเอามาลงได้หลังสอบเสร็จ(วันเสาร์) ค่ะ